Wij zijn digitaal verhuisd: www.dedroppen.net

Bij Carlijn op school doen ze mee met het Nationaal Schoolontbijt. Al een paar dagen gaat het bij ons aan tafel dus over gezond eten. Vandaag zijn de boterhammen aan de beurt. Ik vraag Carlijn of wij altijd witte of bruine boterhammen eten. "ROZE!" roept Floor meteen.

Vorige week zondag zijn we naar de ZOO in Antwerpen geweest, het was prachtig weer. We hadden een fantastische dag. Het is wel een beetje een ouderwetse dierentuin, met veel dieren per vierkante meter, maar daardoor kan je ze wel heel goed zien. De meiden hebben genoten!

 

 

En toen was ze dan eindelijk jarig. Helemaal glunderend van trots, en blij met zoveel mooie kadootjes...

T was ook niet zo moeilijk om een leuke verjaardag te hebben, want ook deze party werd gesponsord door onze vaste taartenleverancier...

 

 

We hebben dit jaar ook weer appeltjes geplukt: 3 x appelmoes, appeltje meer naar school en werk, en gisteren zelfgemaakte appelcrumble als toetje. Ze zijn dus alweer op helaas.

 

De schat werd gelukkig op tijd gevonden.... Allemaal moe en tevreden naar huis, stofzuiger erdoor, fles wijn opentrekken, voetjes omhoog.............. OVERLEEFD!

 

Carlijn heeft een heel jaar moeten wachten om jarig te mogen zijn op school. Ze vond het niet eerlijk dat ze de aller- allerlaatste was. Maar wat bleek nu.... Ze was juist de eerste dit jaar bij een nieuwe juf, met allemaal nieuwe rituelen, en een nieuwe doos met geluksstenen... helemaal leuk dus!

 

Waar te beginnen? Na een weblog-dip pakken we de draad maar weer eens op.

Te veel gebeurd om op te noemen....

 

- Kinderfeestje Carlijn

- Weer naar school

- Verrassingsweekend voor Opa Wim en Oma Margriette

- Floor 2 jaar

- Zwemles Carlijn

 

en natuurlijk de gewone huis-tuin-en-keuken-ditjes en datjes.....

Floor's favoriete bezigheid op vakantie: "Kippekijku"

En we horen zojuist vers van de pers dat tante Kim "mama" is geworden van 2 kuikentjes uit de broedmachine, daar gaan we dus snel een kijkje nemen!

 

Welk boek zouden wij deze vakantie gelezen hebben?

 

Hoera! Ze is als aller- aller- allerlaatste jarig in de klas, en heeft er dus lang op moeten wachten. En het blijkt helemaal niet erg om in de vakantie jarig te zijn, we vieren het gewoon vijf keer: Op vakantie samen met de trouwdag van opa en oma, de echte verjaardag, en nu nog 3 te gaan: Trakteren op school, trakteren op de BSO en het kinderfeest. We hebben maar verzwegen dat ze op balletles ook nog zou kunnen trakteren....

 

Jarig op vakantie, net terug van de bakker aan de overkant van de straat, en de dames konden niet kiezen....

 

 

Verjaardag thuis

 

 

 

We hebben het maar druk met vakantie vieren. Carlijn is 3 x uit logeren geweest: bij oma en opa in Veere, daarna haar eerste buitenlandse reis naar Jasmijn in Bonn, en vorige week nog een paar nachtjes bij opa en oma in Doorwerth.

Tussendoor zijn we ook nog een weekje naar Egmond aan Zee geweest. Heerlijk uitgewaaid, uitgerust, en ook nog 2 dagen uitgeregend. We hebben ons uitstekend vermaakt, maar het strand was toch het alleraller-leukste!

 

 

En voor iedereen die geen kaartje heeft ontvangen: dit jaar doen we 'm digitaal:

 

Ja, er staat nog water voor Vlissingen*

 

Ja, het gaat goed met mij.

 

Ik beken: ik ben toch handig/creatief/een goede huisvrouw en moeder. Mijn moeder en schoonmoeder kunnen trots op mij zijn want ik weet nu eindelijk, twee jaar nadat ik 'm voor m'n verjaardag kreeg, hoe de naaimachine werkt.

 

Het begon met een knikkerzak, het volgende project waren tuinstoelkussenhoezen, en nu wordt er hard gewerkt aan zes prinsessenrokken. Tussendoor heb ik nog even een los naadje van een broek van Floor gerepareerd.

Ik sta versteld - van mezelf - u ook?

 

 

 

(leuk stofje he? t lijken wel theedoeken!)

 

 

 

*Zeeuws gezegde als er iets onmogelijk wordt geacht

 

 

Jasmijn logeerde ook bij haar oma. Zo leuk, een vriendinnetje, zo dichtbij in de buurt.

 

Valt er hier nog wat te redden?

 

 

De schoolvakantie is voor ons prima begonnen met een logeerpartijtje bij opa Cees en oma Addy in Veere. We hadden prachtig weer en hebben het heel druk gehad. Zo was er een circus in Veere, dus Carlijn zat vooraan met opa en oma. We zijn een dagje naar Isabelle en Joost geweest, we hadden geluk, want poes Quito werd 10 jaar, dus er werden cakejes versierd en frietjes gebakken. Carlijn heeft heel goed leren fietsen, naar de kaasboer, het strand of een ijsje halen in Veere, slingerdeslinger, maar zonder ongelukken. We hebben kwallen gevangen met Jasmijn en Abel en zijn naar het speeltuin en strand geweest, en Floor mocht mee naar de kinderboerderij. Het was echt superdesuperleuk.

 

 

Het speeltuintje bij opa en oma was zomaar ineens omgebouwd tot een blij dat-ik-glij-groenezeep-buikschuifbaan. Leuk!

 

 

 

Wij hebben ook vakantie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Morgen het laatste dagje naar school, en dan heeft het Zuiden eindelijk ook vakantie. Bedankt lieve juffen, tot volgend jaar!

 

Bezoek uit Shanghai. De familie Bruinsma is in Nederland. Ze kwamen eerst twee keer in Den Bosch zonder ons te bezoeken, toen kwamen ze een middagje spelen, shoppen en bijkletsen. Maar we waren nog niet uitgepraat en de kinderen nog niet uitgespeeld, dus zochten we ze een aantal dagen later op in hun vakantiehuisje in Lage Vuursche. We kregen spontaan zin in boswandelingen (behalve Carlijn dan), pannekoeken en midgetgolfen. Alleen het eerste gedaan, ter compensatie van de pannekoeken en midgetgolf hebben we geBBQ't. Zo staat de BBQ-teller van dit seizoen al op .... we zijn de tel kwijt!

 

Floor's haren beginnen eindelijk een beetje te groeien. Ze is, net als Carlijn destijds, nooit echt kaal geweest. Onze meiden krijgen de eerste jaren gewoon te weinig pokon. Nu is het dan zo lang dat er een speldje in kan, of eigenlijk moet, want er hangen gordijntjes voor haar ogen. Alleen is ons'Floor het niet altijd eens met de gang van zaken, ze moet nog een beetje wennen al al die tierelantijntjes.

 

Carlijn wil, net als alle meisjes uit de klas, alleen nog maar jurken en rokjes aan. En sinds we daaraan hebben toegegeven, begint ze ook nog haar eisen te stellen aan de lengte en zwierigheid van de rok of jurk. Vandaag mocht ze zomaar een van haar lievelingsjurken aan.

 

Zaterdag kon ze alleen de hoofdjes, zondag de vleugeltjes, en vandaag doet ze ook de staartjes. 'T vergt nog wel opperste concentratie...

 

Voorlezen is nóg leuker met een I-prentenboek op de I-pad.

Je kan je ook láten voorlezen - je moet nog wel zelf de virtuele bladzijden omslaan.

Leuk!

Jammer van het einde, maar wat hadden we gisteren een leuke dag. Een spontane BBQ met vrienden in de buurt. En dan blijkt ineens dat je heel goed televisies in een bakfiets kan vervoeren, en heeft iemand nog wel 24394584830348849 meter coax-kabel in z'n schuurtje. Echt super, over 2 jaar weer!

 

Iedereen blogt over voetbal. Dan bloggen wij ook over voetbal.

 

Wij waren afgelopen vrijdag even stil toen de 1-0 viel, we volgenden de eerste helft van de wedstrijd op de radio onderweg naar Zeeland. Carlijn kwam meteen met een van haar wijsheden: "Mam, Briazililie kan ook winnen hoor, die zijn KEIgoed!" Ze kan zo solliciteren bij een van de voetbal-ouwhoerprogramma's!

Als professioneel vakantie- en weekendjesweg-test team hebben wij afgelopen weekend doorgebracht in een slaapstrandhuisje. Dat betekent: Als eerste op het strand, ontbijten met je voetjes in het zand, zand in je bed en in je haar, een roseetje uit je eigen koelkast, heel veel vriendjes en vriendinnetjes om mee te spelen, en als iedereen weer naar huis toe gaat steek je de BBQ aan en begint de avond pas! HEERLIJK!

 

Zo zien ze er nogal hip - design - Libelle en vooral heel lief uit. Ze waren net 5 minuten aangekleed en een kwartiertje later was het al weer heel anders, maar t leverde wel leuke plaatjes op!

 

maandag 28 juni 2010 | 20:45 |

 

 

Op de miniclub hangt een fotoreportage (van inmiddels ruim een jaar geleden): "Een dag op de MiniClub". Alle kindjes zijn in principe onherkenbaar in beeld. Maar daar doet Floor niet aan mee. Zodra ze binnenkomt loopt ze naar de foto's met een meisje met witte jas met roze stippen:

 

Callllllijnnnnnnnnn!

 

- Leuk -

Papa, wanneer ben ik geboren?

 

- 29 augustus

 

Heeeeeeeeeeeeeeeeeeejjjjjjj?!

 

- Wat is er?

 

Dan ben ik ook jarig!

... and the nominees are.........

 

 

 

(jammer van de snottebel, Floor!)

Carlijn heeft haar creativiteit zeker niet van haar moeder...

Deze schelpjes lagen vorige week nog op het strand, en onze kunstenares in de dop rijgt er even een ketting van!

 

.... een waterbaan?

 

Ja, wij hebben een waterbaan!

 

Lalalalalalala - lalalalalal

 

 

Maar daar zitten zo weinig bootjes bij: ééntje maar! Geeft niks, Floor weet overal een oplossing voor.

 

 

Een weekendje Zeeland is niet compleet zonder een uurtje kwallen vangen. Deze keer mocht pop Sientje ook mee, in de buikdrager.

 

 

Dol op Annegien....

 

.... en op marshmallows!

Heerlijk weertje afgelopen weekend. Dat zagen wij al aankomen, dus we hadden bijtijds "tickets" geboekt voor een weekendje Zeeland.

 

 

Het duurde even, maar nu is de jetlag dan echt voorbij. Wat viel dat tegen zeg, de meiden liepen voor geen meter synchroon: Zo was Floor wakker van 23:00 u tot 2:30 u en werd Carlijn vervolgens een uurtje later wakker, tot de volgende ochtend...

Maar nu zijn we weer bijgeslapen en hebben we weer tijd en energie voor nieuwe dingen!

13 mei - Hier in de desert is het al warm als we wakker worden, we vertrekken dan ook snel richting Las Vegas zodat we niet op het heetst van de dag hoeven te rijden. In Las Vegas hebben we ook een camping, direct achter de Strip (hoofdstraat van Las Vegas met hotels, casino's, restaurants). Het is er warm dus nemen we meteen een duik in het zwembad. Carlijn is sinds deze vakantie dol op zwemmen en dobbert met haar zwembandjes zo het zwembad over van links naar rechts. Ondertussen is Pieter druk aan het bellen, geheime missie.... hij zal toch niet.....?! Nee hoor, de Elvis-pakken waren op dus zijn we niet getrouwd in Las Vegas, nee, we gaan de volgende dag een helivlucht maken door de Grand Canyon, WHAAAAAAAAAH!

's avonds verkennen we de Strip, wat een kermis, wat een stad, wat een gekte. Wie bouwt er nu een stad in de woestijn, waar niks is, dus waar je vervolgens ALLES moet invliegen - inclusief touristen en drinkwater. Bovendien is het er zo heet dat je helemaal niks kan, dus gaat iedereen uit verveling shoppen, overdekt - in de airco, dat dan weer wel. Ben toch benieuwd hoe de energierekening van de stad er uit ziet....

 

14 mei - Om 4 uur opstaan, want we hebben de vroege vlucht. We lopen over de Strip waar nog vanalles te doen is, deze stad gaat nooit slapen! Na een fantastische vlucht met uitzicht over de Hooverdam en de GrandCanyon staan we om 8:00 u 's morgens met onze voeten IN de Canyon en drinken een glas bubbels... als dit geen decadentie is, pffffff! De Canyon is in 1 woord overweldigend. De meiden vonden het ook prachtig, al liggen ze het grootste deel van de helivlucht te slapen. 's Middags, moe van alle indrukken, lekker chillen aan het zwembad. En 's avonds uit eten bij een italiaan. We zijn al helemaal amerikaans, want als de meiden nog niet eens omkijken naar de spaghetti vragen we zonder aarzelen een doggybag, geen probleem hier in de USA.

 

15 mei - Vandaag rijden we naar Death Valley, de heetste plek op aarde. ONderweg passeren we indianenstadjes, waar je helaas weinig terug kunt vinden van de ou de cultuur. Indianen weten prima hoe je geld kunt verdienen: legaliseren van gokken en seks, de stadjes staan vol reclameboren, casino's en bordelen. Tegen het middaguur rijden we door de death valley, het moet er dan zo'n 45 graden zijn. Als we uitstappen in Bad Water, laagste punt op het westelijk halfrond, rent Carlijn meteen gillend terug richting de geairco-de RV (waar de temperatuur ook al aardig begint op te lopen). Hier zie je een opgedroogd meer wat nu veranderd is in een zoutvlakte. Erg indrukwekkend. We kamperen deze nacht middenin de Valley, gelukkig is er een zwembad, gevuld met water uit een natuurlijke bron. We liggen er een paar uur in te plonzen, het water is lekker opgewarmd, zelfs ons Floor vindt het heerlijk. 's Avonds zijn de meiden aardig gewend aan de temperatuur en spelen ze in het zand op de camping, beetje eng is het wel, aangezien de meiden dol zijn op stenen en er ratelslangen en schorpioenen voorkomen (en ja: die wonen graag onder een steen...). We bakken pancakes in de camper, met de airco op 10 en drinken daarna nog een biertje in de saloon. Het is na tienen als de meiden naar bed gaan, volledig aangepast aan de warmte worden ze pas aktief als het zonnetje al lang onder is. Kunnen ze mooi ook nog genieten van de prachtige sterrenhemel!

 

16 mei - Tijd om de hitte te verlaten. We bezoeken nog wel even het visitors centre waar carlijn junior ranger wordt, compleet met ceremonie en badge! Onderweg zien we de sand dunes, een prachtig plaatje. We arriveren al vroeg op een superleuke camping in Lake Isabella. We hebben uitzicht op een eekhoorntjesnest (onder een gastank...!) en zien de moeder af en aan lopen met haar kindertjes in haar bek. Carlijn noemt de moeder Annie en een van de kindjes krijgt de naam Rosie, de achternaam van de familie: Bladera! 's Avonds BBQ'en en vuur maken in onze eigen vuurplaats. We leren hoe we smoors moeten maken, dat is een nog calorierijkere versie van marshmellows: met chocolade ertussen!

 

17 mei - Het plan was om vandaag de trail of the 100 Giants te doen. Een wandeling door de Sequoia bomen (reuzenbomen, de grootste ter wereld). Onderweg stoppen we bij een toerismeburo en horen dat het nog gesloten is vanwege de sneeuw. Ze raden ons een alternatieve route aan waar we ook sequoia's kunnen zien. Dit was weinig succesvol: We rijden door de bergen en de weg is zo bochtig dat we allemaal ziek worden. In de afdaling komen we midden op de weg nog een kudde koeien met cowboys met echte lasso's  tegen. 's Avonds kamperen we in Visalia.

 

18 mei - We bezoeken het Sequoia National Park. Hier staan ze dan wel hoor, de mammoetbomen, Carlijn is helemaal onder de indruk. Vanwege de sneeuw gaat de geplande wandeltocht niet door: Prinses Carlijn had last van sneeuw in haar schoenen. Buitenpicknick is een beetje koud, maar we bakken gewoon een eitje, met de RV heb je overal een oplossing voor! We rijden door tot vlak onder Yosemite park om daar te camperen. Op de camping stikt het van de beestjes: zenuwachtige hagedissen die zich opwarmen op de stenen, knaagdiertes die hun koppie uit hun holletje steken en natuurlijk eekhoorntjes. De meiden kijken hun ogen uit.

 

19 mei - Vandaag gaan we naar het oudste National Park van de USA: Yosemite. Het is er echt prachtig. Dit natuurgebied is bekend om z'n vergezichten en watervallen. Omdat het watervallenseizoen nu op zn hoogtepunt is, is het er meer dan druk, samen met veel wegwerkzaamheden om de kapotgevroren wegen weer op te lappen maakt het dat er overal file is.... Wij haddenn toch echt een ander beeld van een National Park. Jammer. We picknicken en spelen aan een riviertje en besluiten dan dat het allemaal wel genoeg is geweest en vertrekken naar de laatste camping, net even buiten Yosemite. Net als we ons afvragen waarom we de enige zijn die hier buiten eten, melden zich iets te veel super aggressieve muggen, het toetje eten we dus binnen. De meiden vinden ook dat de vakantie ten einde is en maken er een bonte avond van, ze slapen pas heel laat!

 

20 mei - Terug naar Fremont waar Bastiaan, Marguerite en Constantijn wonen. Onderweg stoppen we nog bij een Mall, maar we zijn echt aan het einde van ons Latijn en de vakantie, niemand kan het meer opbrengen om nog te shoppen. We besluiten om lekker te gaan lunchen, Carina besteld een "diet-salad" waar ze vervolgens echt NIET over heen kan kijken.

We arriveren eind van de middag bij de Bergmannen, de meiden zijn blij om Constantijn weer te zien. 's Avonds proosten we met Bastiaan en Marguerite op een geslaagde vakantie en een goede terugreis. Het was goed om elkaar weer eens echt te zien en te spreken, wat een gastvrijheid ook, heerlijk! Plannen voor een RV trip langs de oostkust zijn al snel gemaakt....

 

21 mei - Inleveren van de RV: Geen schade! Met de taxi naar het vliegveld, waar we zomaar voorrang krijgen bijj de douane omdat we met kinderen reizen. Voorspoedige vlucht waarbij de meiden het grootste deel slapen.

 

22 mei - Weer veilig thuis, in een schoon huis zonder wielen. Wel met ENORME jetlag, maar daarover later meer.

 

Het was een super vakantie. We hebben genoten van de prachtige natuur, ons verbaasd over het gekke amerika, genoten van het drie weken samen zijn, de meiden die ineens heel zelfstandig en flexibel zijn, Floor begint meer en meer te praten en rent overal naar toe, Carlijn kent al wat woordjes engels. We hadden een druk programma, van te voren niet zo gepland, maar tijdens de reis werden we steeds enthousiaster, bovendien vonden de meiden het ook leuk en hebben we dus enorm veel gezien. Vol programma dus, maar ons hoofd is leeg, ruimte voor nieuwe plannen dus. Maar eerst nog die verrekte jetlag...

Joehoeeeee, we zijn weer thuis!

 

Hoe was onze vakantie? Super! Lees hieronder ons verslag.

 

30 april - Na een lange reis, waarbij de meiden zich prima gedragen hebben in het vliegtuig, mochten we nog even 1,5 uur in de rij voor de douane. Wat kan je je toch onwelkom voelen in een land...Twee doodvermoeide meisjes - met koninginnemuts, dat dan weer wel - konden alleen nog maar huilen. Wel een warm welkom was er bij Bastiaan en Marguerite, er stond vers fruit, er was een biertje, BBQ'tje, een fijne douche en heerlijke bedden. Carlijn mocht kamperen in een tent in de woonkamer.

 

1 mei - Wat is een jetlag toch vreemd. Om 3 uur s nachts was Carlijn volledig de kluts kwijt: Het is donker, ik heb honger en ik ben wakker, ik snap er helemaal niks meer van. 's Morgens rustig opgestart. De meiden konden het prima vinden met Constantijn. 's Middags zijn de dames gaan shoppen bij de GAP waar de meiden natuurlijk een GAP-hoodie (vest met capuchon red.) kregen. De mannen hebben Stanford University bezocht en kochten daarna op de valreep een iPad. Gezellig met zn allen gegeten bij de Cheesecakefactory, onze eerste real american hamburger.

 

2 mei - Picknicken aan de voet van de Golden Gate bridge. stukje gewandeld langs de kust en gevliegerd.

 

3 mei - Met de boot naar Alcatraz. Floor vond het prachtig, ze is helemaal geobsedeerd door vogels, dus met al die zeemeeuwen had ze geen klagen. 's Middags langs de kade gewandeld naar Fishermans Wharf, hier liggen zeeleeuwen zich heerlijk in het zonnetje op te warmen. Nog een poging gedaan voor een ritje in een cable-car, maar dat ging een beetje lang duren.

 

4 mei - Hoog bovenin SF ligt in een prachtig park het museum Legion of Honour, een prachtige verzameling europese meesterwerken. Carlijn vond de schilderijen met de engeltjes fantastisch. Stuk gewandeld met prachtig uitzicht over de baai met de Golden Gate. We hadden prachtig weer, heel bijzonder voor SF waar het meestal mistig is en het flink kan waaien. Heerlijk gelunchd in het Cliff House met uitzicht over de Pacific. Kennisgemaakt met de amerikaanse hypokrisie: De meiden mochten niet aan de bar zitten, hier wordt nl alcohol INgeschonken, bij je aan tafel zitten terwijl je het ene na het andere glas wijn wegtikt is blijkbaar geen probleem. Na de lunch  nog een stuk gewandeld langs het strand. 's Avonds diner thuis bij Bastiaan en Marguerite, heerlijk, het zilveren bestek kwam zelfs tevoorschijn! Elke avond bij de Bergmannen gezellig geborreld, eindelijk weer eens echt goed bijpraten.

 

5 mei - Vandaag hebben we de camper (in de USA: RV) opgehaald. Gloedjenieuw, nog geen zeven mile op de teller! Wat een groot apparaat, maar alles aan boord: Koelkast, vriezer, toilet, douche, aggregaat, magnetron, warm water, airco etc etc

 

6 mei - Ons eerste tripje met de RV, best spannend. We zijn via Gillroy, waar we - heel amerikaans -geshopt hebben in een outlet-center naar de kust gereden. Gecampeerd vlakbij Santa Cruz, waar we s middags nog naar het strand geweest zijn. Dit is echt relaxing California: coole surfboys die hun board in de pick-up gooien om tegen een uur of 4 s middags een paar uurtjes te gaan surfen.

 

7 mei - De eerste nacht in de RV ging prima, Floor vond het wel spannend om in haar tentje te slapen, maar ze was zo moe dat ze zich er uiteindelijk maar bij neergelegd heeft. s Morgens heerlijk gespeeld op de camping: springkussen en speeltuin, vervolgens vertrokken naar Monterey. Een stadje waar in de jaren 60 sardines ingeblikt werden. In een oude conservenfabriek is nu een groot zee-aquarium gevestigd. Floor had snel een nieuw woord geleerd: Sissen. En Carlijn vond het prachtig om zelf schelpen en zeesterren op te pakken. Gelunchd op een parkeerplaats voor de supermarkt, hoe romantisch, tja alles kan in een RV! Daarna de 17 miles drive gereden - een beroemde route langs de schitterende ruige kust, prachtige foto's gemaakt. Daarna via route 1 , met prachtige vergezichten over de Pacific (hier woont Clint Eastwood ook!), BIJNA nog een walvis gezien (haha) naar Morro-bay gereden waar de Bergmannetjes een huisje gehuurd hadden, en wij natuurlijk voor de deur kampeerden!

 

8 mei - Bezoek aan Heast Castle. Picknicken voor de deur en ons daarna laten zandstralen op het strand, veel te veel wind. s Avonds BBQ in het huisje waarbij het vlees dankzij de matige gas-BBQ uiteindelijk in de pan belandde.

 

9 mei - Moederdag! De moeders werden flink verwend, alle kado's kwamen ongeschonden uit de koffers. Met z'n allen naar het strand, de kinderen hebben heerlijk gespeeld. Je hoeft ze ook niet uit te leggen hoe dat moet: spelen op het strand, dat gaat helemaal vanzelf. Met zn allen gelunchd bij een italiaan in San Luis Obispo. Carlijn en Constantijn blijken dol op elkaar te zijn. Carlijn vind het heel leuk om constantijn allerlei lekker hapjes te geven, en dat vindt hij wel prima! Weer afscheid genomen van de Bergmannen en verder doorgereden naar Santa Paula naar een gezellige kleine camping. Carlijn maakte vrienden met de amerikaanse buren en had zichzelf uitgenodigd voor het moederdag-dessert.

 

10 mei - Na een wandeling naar een riviertje, vertrokken richting Los Angeles. Eerst nog getankt waar we door een amerikaan werden gewaarschuwd voor reizen door de desert: Neem een wapen mee.... Rare jongens die amerikanen.

Drukke wegen met, voor het eerst asociaal verkeer, rondom LA. De RV geparkeerd bij Santa Monica Beach waar we uitzicht hadden op de aangeharkte stranden, zeer zeker niet geschikt om te spelen! Binnen no-time meldde zich een minstens 70 jarige jogster, die probeerde om eruit te zien als 30 jarige, echt lachen kon ze niet meer met haar strak getrokken gezicht. Ze verbaasde zich over onze manier van reizen en keek argwanend naar de pot nutella. Waar ze in de rest van de USA gezoet brood, liters cola en grote stukken vlees eten, moet het in LA allemaal healthy en non-fat! Snel weer vertrokken uit dit ongezellige stukje amerika. We zijn via Beverly Hills - waar we ons vergaapt hebben aan de villa's van de sterren - en hollywood boulevard doorgereden naar onze asfalt-camping in Anaheim met uitzicht op de attracties van ..... Disneyland!!!

 

11 mei - Welkom to the Happiest Place on Earth! Een dagje Disney dus, naar ons idee part of the american expirience! Hier is werkelijk het slechtste wat amerika te bieden heeft geconcentreerd: Veel, Vet en Nep! Maar de meiden hebben een fantastische dag gehad. Carlijn heeft na ruim een uur wachten de Disney-prinsessen ontmoet en heeft een uitgebreide fotosessie gedaan. Verder het huis van Mickey en Minnie bezocht, meegevlogen met Dombo, een ritje in de theekopjes, en nog veel meer. Vandaag mochten ze een kadootje uitkiezen, Carlijn koos na lang wikken en wegen een foeilelijke glimmemde, knipperlichtende toverstaf of batterijen. Floor was nog wel een beetje te sturen en knuffelde zich suf met een Minnie Mouse pop.

 

12 mei - Getty museum. Prachtige omgeving, mooi gebouw met schitterende architectuur. En volgens Pieter ook nog mooie kunst.

Vanaf vandaag rijden we weg van de kust, richting de desert. We rijden door droge vlaktes met bloeiende cactussen en Joshua trees naar Barstow, een oud mijnstadje. De temperatuur begint hier aardig op te lopen.

 

Tot zover deel 1 van het reisverslag. Morgen meer. Eerst even aan de jetlag werken. Voor de visuele ondersteuning: (een selectie van) DE FOTO'S

Zoals de meesten van jullie weten zijn we terug van onze USA-reis. Een bijzondere trip, vooral ook omdat het een drukke, onzekere periode uit ons gezinsleven lijkt af te sluiten.

 

Om te beginnen raakte Pieter na een periode van onzekerheid z'n baan toch definitief kwijt. In die tijd wisten we al dat er een vacature voor PA's in Den Bosch zou komen, nieuwe kansen voor Carina dus, die moesten alleen wel even benut worden. Na een super sollicitatie, werd ze aangenomen, maarrrrrrrrr..... alleen op fulltime basis. Wat doe je dan? Met een man zonder baan heb je weinig te kiezen, dus vooruit, we gingen ervoor.

 

Daarna een hoop getouwtrek om de afronding van Pieter's baan bij 3D en op zoek naar nieuw werk in een tijd dat de banen niet voor het oprapen liggen. Uiteindelijk een leuke, uitdagende functie bij Philips-Lighting met behoud van de zo bevochten ontslagpremie.

 

Ondertussen de start van Carlijn op de basisschool met onzekerheid over buitenschoolse opvang waar ze het helemaal niet naar haar zin had en elke dag huilend afgeleverd werd. Dat gaat je als ouders enorm aan het hart, zo zielig....! Ze bleek toch meer moeite met wennen op school dan verwacht, en bovendien bleek een chronische oorontsteking daar ook niet aan mee te helpen. Vervolgens amandelen eruit waarvan ze meer dan gemiddeld ziek is geweest maar uiteindelijk heel erg van opknapte. Al met al zijn we nu zo ver dat ze gelukkig elke dag met plezier naar school gaat.

 

Carina's baan blijkt leuk, uitdagend en bovendien zijn de werktijden super zodat er meer tijd voor de meiden overblijft, kan ze ze eindelijk zelf in bad doen....! Na een goed gesprek met de baas bleek bovendien dat het contract toch wel enigszins flexibel was, zodat er nu wat meer vrije dagen zijn.

 

Pieter had het enorm naar z'n zin bij Ligthing. Maar het idee dat 3D een stille dood zou sterven terwijl de hele wereld op dit moment op 3D zit te wachten, kon hij toch niet zomaar laten gaan. Bovendien is het ondernemerschap altijd al een grote wens geweest. Zo zijn, samen met 3 oud-3D collega's de plannen ontstaan voor een eigen 3D-technologie bedrijf. 1 dag voordat we op vakantie gingen  werd een groot contract gesloten met de eerste klant, de fles champagne werd geopend en de baan bij Lighting opgezegd. 1 juni gaat het bedrijf officieel van start: SPANNENDDDDDDDDDDDDDD!!!!

 

Een jaar met een happy end dus. Toen we er middenin zaten en Pieter z'n ontslagpremie kreeg, hebben we tegen elkaar gezegd dat we het (naast sparen en bewaren) wilden besteden op een bijzondere manier. Zo werd het plan voor de USA reis geboren. Mooi dat alles nu zo samenkwam en dat deze vakantie echt een bijzondere reis was. We hebben genoten, en zijn helemaal enthousiast. Deze vakantie smaakte naar meer, meer camper, meer USA, meer bijzondere tripjes. Nu maar hopen dus dat de business van Pieter een beetje gaat lopen, zodat we niet zo lang moeten sparen...

 

PS Och helemaal nix verteld over ons Floor: Nou die heeft een prima jaar achter de rug; ze heeft zelfs leren lopen!

 

 

 

Vanmorgen was het even spannend... zou ze het nog kunnen?

Jawel hoor, we gaven haar een mandje, en daar ging ze, op paasei-jacht!

Ze vond het zo ontzettend leuk, wilde niet meer stoppen met lopen en zoeken en alle eitjes in het mandje stoppen. En wij maar geraapte eieren recyclen....

 

.... een paasei met waterpokken gezien?

 

(meisjes van 4 vinden dit een superleuk grapje)

Wij hadden een traditioneel paasontbijt met haasjes en deegventers. Binnen een paar tellen had ons'Floor de kop van de romp gescheiden.

 

Iedereen is natuurlijk hartstikke benieuwd of de nieuwe sneakers nou een beetje werken...

 

Vorige week nog niet. Als we vroegen of ze ging stappen, riep ze keihard NEE, NEE (met daarbij heel schattig met haar hoofd schudden).

 

Afgelopen week: Floor zat te klooien met haar boterham, en ik werd boos. Dus hup, op de trap: Floor had straf. Yeah right, daar had ze mooi geen zin in. Ze staat op, en ..... ze LOOPT zo weg!

 

 

 

We zijn keihard aan het klussen en opruimen in huis, zodat als straks de lente echt goed op gang komt, wij lekker kunnen genieten van het mooie weer en een opgeruimd huis.

 

Zo kluste papa Pieter een kast voor in ons halletje voor de schoenen en jassen. Uren was hij bezig: plan maken, bouwtekening, hout halen, zagen, timmeren, schuren, verven.... En toen hadden wij ons eigen 1-april-grap: De kast paste met geen mogelijkheid via een van beide deuren het halletje in. Heen, terug, linksom, andersom, op z'n kop, nog even nadenken... maar t lukte niet, echt niet (drie kwartier geprobeerd). Dus de zaag gepakt, kast in twee stukken gezaagd, hal in gesjouwd, aan de muur bevestigd: Zie je NIKS meer van, en dat in VIJF minuten!

 

T resultaat mag er wel wezen:

 

Wat zijn zwembaden toch verschrikkelijk (te warm, te kleine kleedhokjes, glad, vies, druk en je vindt er altijd wel een oude pleister in een hoekje....)!

 

 

Carlijn vond het WEL leuk!